آخرین اخبار

تاریخ : 20. آذر 1396 - 13:08   |   کد مطلب: 26762
چرا رهبر انقلاب، به عنوان شخص اول نظام، مشکلات اقتصادی کشور همچون گرانی، بیکاری، فقر، ضعف در صنعت و تولید و ... را حل نمی کند؟

طیب سعیدی در وبلاگ هما نوشته است:

 

برداشت بعضی از مردم

برداشت بعضی از مردم در بسیاری از موارد این است که همه مشکلات کشور، هرچه که باشد، به رهبر انقلاب مربوط میشود چرا که ایشان شخص اول مملکت هستند و باید پاسخگوی همه مشکلات باشند. ظاهرا این برداشت مردم می تواند درست باشد اما اگر بخواهیم نگاهی قانونی به این مساله داشته باشیم می بینیم که طبق قانون اساسی مسائلی همچون بیکاری، گرانی، فقر، ضعف تولید و صنعت و مسائلی از این دست جزء مسائل اجرایی کشور محسوب می شوند و مسائل اجرایی کشور مستقیما به رئیس دولت یا رئیس جمهور مربوط می شود و ارتباط مستقیم به رهبر انقلاب ندارد. باید توجه داشت مسائلی که در قانون اساسی به عنوان وظیفه برای رهبر انقلاب قید شده است مواردی است که شامل مشکلات اجرایی کشور نمیشود. برای مشاهده وظایف رهبری و رئیس جمهور می توانید به متن قانون اساسی مراجعه نمایید.رهبر انقلاب نیز گاهی در سخنانشان به این موضوع پرداخته اند: «رهبری باید پاسخگوی مشکلات کشور باشد البته مسئولیت مدیریت انقلاب با مدیریت اجرایی کشور فرق دارد. این را توجه داشته باشید رهبری طبق قانون اساسی در کشور مسئولیت اجرایی ندارد.   بیانات رهبر انقلاب  22/2/1382»

 

لوازم حل مشکلات اقتصادی چیست و کجاست؟

اما اگر بخواهیم از بعد عقلی و منطقی هم به این مسئله نگاه کنیم باید به این مسئله توجه کنیم که برای حل هر مشکلی در کشور و سامان دادن به هر امری در جامعه به ملزوماتی نیاز است. حل مشکلات اقتصادی هم از این قاعده مستثنا نیست. حل معضل بیکاری و گرانی و ضعف در تولید و اشتغال ملزوماتی همچون منابع مالی مناسب، تجهیزات مناسب، برنامه ریزی و راهبرد مناسب و از همه مهمتر نیروی انسانی ماهر و متخصص در علوم اقتصادی نیاز دارد. حال سوال این است که موارد مورد نیاز برای حل این مشکل در کدام بخش از کشور متمرکز شده است؟ پاسخ روشن است؛ همانطور که معلمان در وزارت آموزش و پرورش متمرکز شده اند و متخصصان پزشکی نیز در وزارت بهداشت، به وضوح میتوان دید که متخصصان اقتصادی کشور در وزارتخانه هایی همچون کار، تعاون و رفاه اجتماعی و همچنین در وزارت اقتصاد متمرکز شده اند که به سرپرستی وزرای مربــوطه در حــال فعـالیت هستنـد. ایـن وزرا را هــم   رئیس جمهور با کمک مجلس شورای اسلامی انتخاب می کند و رئیس جمهور هم با رای مستقیم مردم انتخاب می شود. نمایندگان مجلس هم که وظیفه قانونگذاری و نظارت دقیق را برای حل مشکلات اقتصادی به عهده دارند باز هم توسط خود مردم انتخاب می شوند.

 

رهبر نه مسئول پیشرفت ها و نه پسرفت ها

پس اگر در کشور چه پیشرفت و چه پسرفت های اقتصادی و معیشتی وجود دارد برای یافتن دلیل آنها باید به رای های خودمان رجوع کنیم چرا که رئیس جمهور و نمایندگان مجلس را مردم با رای مستقیم خود انتخاب می کنند نه رهبر انقلاب. پس نه پیشرفت ها و موفقیت های کشور در زمینه مسائل اجرایی و معیشتی مستقیما به رهبر انقلاب مربوط می شود و نه مشکلات اجرایی و اقتصادی و معیشتی به ایشان ارتباط مستقیم دارد و ما مردم نیز باید مسئولیت و تبعات رای و انتخابمان را خودمان بپذیریم و تحمل کنیم نه اینکه توقع داشته باشیم رهبر انقلاب تبعات تصمیم درست یا نادرست ما را بپذیرد و مشکلات را حل کند.

 

رای می دهم به لج باجناق!

کسانی که در انتخابات های مختلف کشور شرکت نمیکنند و یا با لج بازی و بدون دقت رای می دهند و کاندیدای مورد نظر خود را به لج باجناق و فامیل و در و همسایه و ریشوها و بی ریش ها و محله پایین و بالا انتخاب می کنند نباید توقع داشته باشند که اوضاع بر وفق مراد باشد. کار درست این است که همه با دقت و عقل و منطق رای بدهند و هر کس باید برای هر رای که

می دهد تعهد و کارآمدی کاندیداها و مصالح کشور و مردم را در نظر بگیرد نه لج بازی ها و احساسات خود را.

 

اگر رهبر دخالت کند...

حال بیایید تصور کنیم با این که رهبر انقلاب طبق قانون اساسی وظیفه ای در مسائل اجرایی ندارد اما در این موضـوع کـه در حوزه اختیـارات رئیـس جمـهور اسـتدخالت کنـد. مطمئنا اگـر رهبـر بـرای حـل مشکـلات اجرایی در این حوزه دخالت کند در آن صورت سوال هایی از این دست در اذهان شکل خواهد گرفت:«اگر قرار است رهبر در کار رئیس جمهور و قوه مجریه دخالت کند دیگر رای دادن مردم چه معنی و فایده ای دارد؟ خب با این وضع ، خود رهبر رئیس جمهور را انتخاب کند، دیگر چرا مردم را پای صندوق های رای می کشانند؟ مگر قرار نبود رئیس جمهور منتخب مردم با نظر و روش خودش مشکلات را حل کند پس چرا رهبر در این موضوع دخالت می کند؟»

رهبر کی وارد قضیه نمی شود؟ کی وارد می شود؟

رهبر انقلاب، خود به این سوال جواب داده اند:«این را توجّه داشته باشید و من هم بارها قبلاً گفته‌ام که رهبری نمیتواند در تصمیم‌گیری‌های موردیِ دستگاه‌های گوناگون دولتی مدام وارد بشود و مدام بگوید این باشد، این نباشد؛ این نمیشود. نه قانون این اجازه را میدهد، نه منطق این اجازه را میدهد. دستگاه‌ها مسئولینی دارند؛ اگرچنانچه یک مسئولی در یک موردی اشتباهی دارد، [کار] غلطی انجام میدهد، خب وظیفه‌ی مجلس است و باید مجلس استیضاح کند؛ یا اگرچنانچه کار، کار غلطی است، در دولت بایستی مورد مداقّه قرار بگیرد؛ رئیس جمهور بایستی مانع بشود و جلویش را بگیرد. این‌جور نیست که حالا این‌همه دستگاه‌های اجرائی هستند و هر کدام هم دارند یک تصمیمی میگیرند -تصمیم‌های گوناگون- رهبری نگاه کند ببیند کدام درست است، کدام غلط است و بگوید آقا، این درست است، آن غلط است؛ این‌جوری نمیشود. این، هم خلاف قانون است، هم ناممکن است، هم نامعقول است؛ معقول نیست. وظیفه‌ی رهبری آنجایی است که احساس کند یک حرکتی دارد انجام میگیرد که این حرکت، مسیر نظام را دارد منحرف میکند. اینجا وظیفه‌ی رهبری است که بیاید در میدان و به هر شکلی که ممکن است بِایستد و نگذارد؛ ولو مورد جزئی باشد.» بیانات رهبر انقلاب 12/4/95

 

دیدگاه شما

CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.
کانال خبری تلگرامی صبح رزن