این نشریه که هیچگونه پایگاه مردمیرا در جامعه با خود به همراه ندارد و از طرفی با آمار فروش پایین دست و پنجه نرم میکند، با تزریق سرمایه از سوی عوامل خارجنشین گروهک نهضت آزادی در ویژهنامههای خود دست به حمایت از برخی از خواص فتنه ۸۸ زده است.
اخیرا نیز همسر مدیرمسئول این نشریه با قراردادن تصویری از جلد آن بر روی شبکه اجتماعی فیسبوک ادعا نمود که تا اطلاع ثانوی به علت مشکلات فنی این نشریه منتشر نخواهد شد. نکته قابل توجه در این خصوص تیترهای تندی بود که بر روی جلد این نشریه در حمایت از گروهک نهضت آزادی خودنمایی میکرد، به نظر میرسد فرد مذکور قصد داشته تا با انتشار این عکس برای مدت چند دقیقه و سپس حذف آن از روی شبکههی اجتماعی به مخاطبان القا کند که از سوی مراکز نظارتی تحت فشار بوده و این نشریه نیز در واقع توقیف شده است، تا از این رهگذر بتواند مخاطبان را مصداق حدیث الانسان حریص ٌ علی ما مُنِع نموده و آمار فروش فاجعه بار نشریه خود را از این طریق جبران نماید.
این هفتهنامه تلاش نمود با به راه انداختن یک دروغ و با استفاده از بستر شبکههای اجتماعی، حاشیهای ساختگی برای خود در میان مخاطبین ایجاد نماید.
در این بین متاسفانه برخی از جریانات و گروههای سیاسی داخلی به همراه حامیان فتنه ۸۸، به نوعی در تلاش هستند تا به نبش قبر فعالیتهای گروهک نهضت آزادی بپردازند.
مهرماه سال جاری بود که جشن آغاز به کار این نشریه سیاسی با حضور بسیاری از چهرههای سرشناس گروهک نهضت آزادی، محکومین فتنه ۸۸، اعضای حزب منحله مشارکت و برخی از افراد یکی از جریانات سیاسی و با قرائت پیام یکی از خواص فتنه ۸۸ به مناسبت انتشار این نشریه برگزار شد.[۱]
نگاهی گذرا بر کارنامه سیاه و پنهان چنین چهرههایی حاضر در مراسم جشن آغاز به کار یک نشریه سیاسی، به خوبی نشان میداد که چه تفکری در پس آن نهفته است.
حامیان گروهک نهضت آزادی و فتنه ۸۸ با انتشار چنین نشریاتی که در آن ادعاهای گذشته فتنهگران و این گروهک بهطور مکرر مطرح میشود، نمیتوانند گذشته خود را تطهیر کنند و در این جهت بایستی به درسهای تاریخ انقلاب نیز رجوع نمایند، به ویژه سرنوشت نهضت آزادی در نظام جمهوری اسلامیایران که کار را به جایی رساند که امام خمینی (ره) در پاسخ به استفتاء وزیر وقت کشور، حجتالاسلام محتشمیپور پیرامون حضور نهضت آزادی در انتخابات، اعلام کردند که نهضت آزادی فاقد صلاحیت و غیررسمیاست.[۲]
بنیانگذار جمهوری اسلامیایران در این نامه درباره خروج نهضت آزادی از حاکمیت نظام بیان داشتند: «در موضوع نهضت به اصطلاح آزادی مسائل فراوانی است که بررسی آن محتاج به وقت زیاد است. آنچه باید اجمالاً گفت آن است که پرونده این نهضت و همینطور عملکرد آن در دولت موقت اول انقلاب شهادت میدهد که نهضت به اصطلاح آزادی طرفدار جدی وابستگی کشور ایران به آمریکا است و در اینباره از هیچ کوششی فروگذار نکرده است؛ و حمل به صحت اگر داشته باشد، آن است که شاید آمریکای جهان خوار را که هرچه بدبختی ملت مظلوم ایران و سایر ملتهای تحت سلطه او دارند از ستمکاری اوست، بهتر از شوروی ملحد میدانند؛ و این از اشتباهات آنها است.»
جالب اینجاست که لجاجت نهضت آزادی بر سر مواضع انحرافیاش ادامه یافت و با تردید و تشکیک در استناد این نامه به امام (ره)، تلاش کرد تا آن را جعلی و دروغین جلوه دهد و ساخته و پرداخته نزدیکان امام قلمداد کند.
با این اوصاف به نظر میرسد، برخی از جریانات داخلی با لجاجت و بعضا دشمنی که در طرح ادعاهای فتنهگران دارند و با وجود اینکه بهطور هدفمند سعی دارند خود را در چارچوب نظام قرار دهند، راه نهضت آزادی را طی میکنند.
اخیراً برخی خبرها نشاندهنده آن است که باقیماندههای این تفکر منحرف با میانگین سن بالای ۷۰ سال، سعی در تجدید حیات جسم پیر و فرتوت خود دارند و میکوشند با برگزاری مراسمها و همایشهایی صوری افراد و چهرههای نزدیک به نهضت آزادی و حزب توده، در کنار یکدیگر جمعشده و خود را زنده نگهداشته و ابراز وجود کنند.[۳]
اما در این بین یک تذکر ضروری بوده و آن این که انتظار میرود مسئولین ذیربط دقت نظر بیشتری در اعطای مجوز به افراد معلومالحال جهت انتشار نشریات مدنظر داشته باشند.