همانطور که «کسانی که در دوران دفاع مقدس، در صفوف دفاع مقدس شرکت میکردند، منتظران حقیقی بودند» ملتی که در دفاع ۱۲ روزه و فتنه آمریکایی دی ۱۴۰۴ پای کشور و نظام و اسلام ایستاد، میتواند ادعا کند که اگر امام زمان بیاید، پشت سر آن حضرت در میدانهای خطر قدم خواهد گذاشت.
سال ۱۴۰۴ سالی بود که انقلاب اسلامی، نه در سطح شعار، بلکه در میدان واقعی نبرد، با نمادهای عریان فساد و جنایت و نسلکشی طاغوت درافتاد. انتظار فرج، یعنی نپذیرفتن ولایت طاغوت و انقلاب اسلامی نشان داد این «نه گفتن» را به عمل تبدیل کرده است.
آنچه ایران در ۴۷ سال گذشته، به نمایش گذاشته، بالاترین جلوه انتظار فرج است؛ انتظاری که خود را در شکلدهی به نظم نوین جهانی نشان داد. تجربه سال ۱۴۰۴ بار دیگر ثابت کرد که استقرار عدالت و هر پیشرفتی در یک جامعه، نیازمند قدرت است؛ قدرتی که «لاتَظلمون و لاتُظلمون» واقعی است، نه آنکه صرفاً در برابر ظالمان به موعظه و توصیه اخلاقی بسنده کند.
تجربه سال ۱۴۰۴ و مواجهه مستقیم در جنگ ۱۲ روزه نشان داد که مسئله غرب با ایران، نه برنامه هستهای است و نه نفوذ منطقهای. انقلاب اسلامی و ملت ایران، برخلاف دولتهای رامشده دیگر دنیا، حاضر نیست و نمیتواند در نظم ظالمانهی دنیا ادغام شود.
همین ویژگی است که این نظام را در چشم ملتهای جهان، بهویژه پس از حوادث طوفانالاقصی، در سمت درست تاریخ قرار داده و ایران امروز را به یکی از کانونهای اصلی زمینهسازی ظهور تبدیل کرده است.
پیوند تاریخی ایرانیان با مهدویت، از سالهای نخستین و نقش برجسته حسین بن روح نوبختی ـ نایب خاص امام عصر(عج) و از خاندان بزرگ شیعیان ایرانی ـ تا دوران انقلاب اسلامی و تأسیس جمهوری اسلامی، کارنامهای روشن، پرافتخار و ماندگار را رقم زده است.
بسیاری از کامیابیها و ایستادگیهای این ملت در دورههای مختلف تاریخی، محصول همین پیوند عمیق مهدوی و منطق انتظار فعال بوده است.
از همین منظر، یومالله «۲۲ دی» را هم باید فراتر از یک رویداد سیاسی دید. ۲۲ دی، یک رزمایش ملی تشخیص مرز حق و باطل در دورهای پیچیده از تاریخ معاصر و تلاشی جمعی برای حفظ یک نظام اسلامی برحق بود.
حفظ نظام، پاسداری از پرچم موعودگرایی صحیح و مؤثر در جهانی است که میکوشد ظلم را ابدی و ظالم را همواره غالب جلوه دهد.
هیچ هجمه رسانهای، اقتصادی یا امنیتیای قادر نخواهد بود امید را در دل ملت ایران خاموش کند؛ چرا که انتظار، یعنی ایمان به پایان ستم و آمادگی برای ایستادن در برابر ستمگران.