ایستادگی ملّت ایران در مقابل دشمنان طمّاع از اول انقلاب تاکنون
گلوی طمع دشمن را باید بُرید! پیام تلویزیونی روز دوشنبۀ رهبر انقلاب اگر چند محور مهم داشته باشد حتماً یکی از مهمترین آنها همین است. اینکه دشمن در تمام سالهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به ایران طمع داشته است و رؤیای بازگشت به ایرانِ پیشا انقلاب اسلامی را در سر میپروراند.
جمهوری اسلامی عینیتِ بیرونی نهضت بیداری اسلامی ایرانیان است. طرحی که به نام انقلاب اسلامی شناخته میشود. انقلاب و نهضتی که برآمده از جهانبینی توحیدی و اسلامی بود و هست. از این جهت ایران نه فقط یک خاک یا جغرافیا بلکه مهدِ انقلاب اسلامی و طرح بیداری اسلامی ایرانیان است. ایرانی که با انقلاب اسلامی از زیر خاکستر دو قرن، تحقیر و ذلت برخاست و بر دهان اجنبی کوفت. اصلا نقطۀ شروع نهضت از ابتدای دهۀ ۴۰ شمسی به رهبری امام خمینی(ره) هم اعتراض به دخالت بیگانه بود و اینکه چرا غریبه این همه در این کشور دست و بالش باز است.
از این جهت نطفۀ انقلاب اسلامی بیگانهستیزی، دست رد به اجنبی و تأکید بر استقلال کشور است. خصوصیتی که البته در تمام طول این سالها پررنگترین شاخصۀ رفتارهای جمهوری اسلامی در امور داخلی و خارجی هم بوده است.
دشمن هنوز چشم طمع دارد. هنوز رؤیای بازگشت و سیطره بر چهارگوشۀ ایران و منابع و ظرفیتهایش را در سر دارد. از این جهت تأکید رهبر انقلاب در پیام تلویزیونی خود تنها پاسخ به دفع تهدیدهای اخیر نیست و اشاره به هویت اصلی انقلاب اسلامی است و اینکه باید در جهت حفظ این گوهر تابناک، بند ناف این طمع را برید و بر دهان آن کوبید. این بخش بیش از آنکه صرفاً پاسخ به تهدید دشمن باشد پر رنگ کردن دوبارۀ مرز هویتی با بیگانگانی است که در کمین استقلال ایران نشستهاند.
نکتۀ مهم دیگر آنکه نقطۀ اتکای ایشان در این مورد اتکا به عقبه و سرمایۀ اجتماعی و ملی مردم ایران است. از این زاویه قدرت اصلی بیداری اسلامی ملت ایران که در حاکمیت جمهوری اسلامی عینیت پیدا کرده بیش از آنکه به ابزارها و قدرت سخت وابسته باشد به اراده و ایستادگی ملی وابسته است.
قدرتی هم اگر در بخشهای سخت هست بُرونداد و سرریز ارادۀ ملی و ایستادگی مردم است. منبع و منشاء اصلی مفهوم قدرت مردمند. همان منبعی که امام خمینی(ره) هم طرح استقلالطلبی و بیگانهستیزی ملی را بر مبنای آن پیش بردند و انقلاب اسلامی را به ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ رساندند. سرچشمۀ اصلی بازدارندگی در برابر دشمن اجنبیِ طماع دقیقاً همینجاست. بازدارندگی از اینجاست که میجوشد و در دیگر ساز و کارهای بازدارندگیساز جاری میشود.
حالا و در آستانۀ ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ شمسی و پس از ناکام شدن طرح تهاجم نظامی خارجی و فتنهای که به قصد براندازی طراحی شده بود رهبر انقلاب برای به رخ کشیدن قدرت کشور به دشمن اجنبی، به سراغ سرچشمۀ اصلی آمدهاند. مردم را دعوت کردهاند تا با بعثت دوباره خویش در خیابانهای سراسر کشور، قدرتشان را به رخ بیگانه بکشند. همان قدرتی که یک ماه قبل هم در ۲۲ دی آبی شد بر خاکستر فتنه و طرح آشوب و تروریسم و جنگ داخلی را در هم پیچید و به زبالهدان سپرد. ایدهای که انقلاب اسلامی همیشه با اتکا به آن از مسیرها و گردنههای دشوار تاریخ گذشته و قدرت خود را به رخ دشمن کشیده. سرسلسلۀ این جریان امام(ره) بود که ثابت کرد میشود به مردمی موحد و شریف تکیه کرد و با اتکا به این قدرت که متصل به قدرت لایتناهی الهی است به مصاف طاغوتهای زمان رفت، از دستگاه جبار پهلوی گرفته تا ابرقدرتهای عالم.
دستگاههای رسانهای و تبلیغاتی و تریبونداران و نخبگان هم در این میان وظیفه و مأموریتی بزرگ به عهده دارند. این موج خروشان و بیانتهای مردمی باید به هنرمندانهترین شکل روایت و بازنمایی شود تا پیام اصلی این قدرت به مانند همۀ دورههای گذشتۀ تاریخ انقلاب به مخاطبان هدف برسد. مخاطبان هدف همان طماعانیاند که هنوز طمع سلطه بر ایران بزرگ و عزیز را در سر میپرورانند. این موج قدرتمند مقاومت ملی اما دوباره بند ناف این طمع را بریده و کورسوی امیدشان را کور خواهد کرد.