بیست و سوم بهمن ۱۳۵۷، یک روز پس از پیروزی انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی (ره) پیامی خطاب به مردم صادر کردند. پیامی که در آن یک توصیه و مطالبه بر هر چیز مقدم بود و از همه پررنگ‌تر؛ «من از ملت شریف و مبارز ایران تشکر می‌کنم. من از این وحدت کلمه‌ای که بین‌‌ ‌‌اقشار ملت به‌وجود آمده است سپاسگزاری می‌کنم … از این به بعد توجه به بسیاری از امور لازم است که عمدۀ آن توجه‌‌ ‌‌به حفظ وحدت کلمه است. ما در بین مبارزه هستیم و باز محتاج به وحدت کلمه هستیم؛‌‌ ‌‌باز باید همۀ اقشار با هم برادروار و در کنار هم آماده باشند برای مبارزه و جلوگیری از‌‌ ‌‌تشتّتات و اختلافات. اگر خدای ناخواسته اختلافات پیدا شوند، معلوم نیست که ما به‌‌ ‌‌پیروزی نهایی برسیم. من به همۀ ملت توصیه می‌کنم که به همین نحو که تاکنون به‌‌ ‌‌وحدت کلمۀ خودشان ادامه داده‌اند از این به بعد هم ادامه دهند. همین‌طور که حسّ‌‌ ‌‌انسانیت و ملیت و اسلامیت در آنها بیدار شده، آن را بیدارتر نگه دارند و نگذارند این‌ ‌‌شعلۀ الهی خاموش شود.»

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای نیز امسال و یک روز پس از راه‌پیمایی تاریخی و با شکوه ۲۲ بهمن، در پیام خود ضمن تشکر از ملت عزیز ایران و نثار درود بر یکایک آنان، همان حرف و مطالبه فردای پیروزی انقلاب را تکرار کردند؛ «سعی بشود که اتّصال و انسجام ملّی را حفظ کنیم؛ همه‌ی ‌ما سعی کنیم. این انسجام ملّی خیلی قیمت دارد، خیلی باارزش است.» ۱۴۰۴/۱۱/۲۳

اما چرا این نسخه از سال ۵۷ تا امروز که ۴۷ سال گذشته است همچنان کارکرد و اهمیت دارد؟
نخست آنکه دشمنی دشمنان با ایران و مردم ایران نه تنها پایان نیافته، بلکه روز به روز بر شدت و پیچیدگی آن افزوده شده است. در سال‌های نخست انقلاب، دشمن با نهالی نوپا مواجه بود که گمان می‌کرد می‌تواند با ترفندهایی آن را مانند حکومت فاسد پهلوی تحت سلطه خود درآورد. وقتی هم که از این رؤیا کم و بیش ناامید شد، باز خیال می‌کرد می‌توان این نظام نوپا را با چند ترور و مقداری شرارت و آتش‌افروزی کله‌پا کرد. این تیرها که به سنگ خورد، سراغ کودتا و حتی جنگ رفتند و آنجا هم سرشان به سنگ خورد. هرچه ایران پیش رفت و مقتدرتر از پیش شد، بر حجم عصبانیت دشمنانش هم افزوده شد و توطئه‌ها رنگارنگ‌تر شد.

دشمن اگرچه ملت ایران را نشناخته است، اما با همه بلاهتش یک چیزهایی را هم فهمیده است، از جمله اینکه برای رسیدن به اهداف خود باید مردم را هدف بگیرد. در طول این پنج دهه، همیشه این مردم بوده‌اند که با حضور به‌موقع و نمایش انسجام و اتحاد خود، توطئه‌های بزرگ و خطیر را خنثی کرده‌اند. پس برای شکست ایران باید مردم را هدف قرار داد.

آنها سفره مردم را با راه انداختن شدیدترین جنگ اقتصادی هدف قرار دادند و ذهن و روانشان را با راه‌اندازی بزرگ‌ترین کمپین عملیات روانی و رسانه‌ای. هدف هم چیزی نیست جز عاصی و ناامید کردن مردم و تغییر افکار و محاسبات آنها، تا در نهایت زنجیر اتحاد و انسجام ملی از هم بگسلد و دیگر نیرویی در برابر توطئه‌های آنها در میدان نباشد.

مردم در ۲۲ بهمن امسال با حضوری حماسی از پایتخت گرفته تا روستاهای دورافتاده، نشان دادند که صلاح مملکت خویش را خوب می‌دانند و بر عهد خود برای حمایت از آرمان‌ها و وطنشان همچنان پایبندند. خواص و مسئولین در برابر این ملت شریف وظیفه‌ای سنگین بر دوش دارند و باید قدردان یکایک آنان باشند و اگر حتی از جان برای حفظ و تحکیم این وحدت مایه بگذارند، بایسته است.