به گزارش پایگاه خبری صبح رزن، مراسم تجلیل از آزادگان شهرستان رزن مراسمی که در کنار تجلیل از صبر و ایستادگی آزادگان، به محفلی برای بازخوانی بخشی از خاطرات تلخ دوران اسارت تبدیل شد.

آزادگان حاضر در این نشست از روزهایی گفتند که در اردوگاه‌های رژیم بعث عراق، کمبود جا، وضعیت نامناسب بهداشتی، کمبود غذا و آب و شکنجه‌های روزانه، بخشی از زندگی اجباری آنان بود.

یکی از آزادگان با اشاره به شرایط سخت اردوگاه‌ها اظهار کرد: حتی برای انجام امور ضروری و بهداشتی، امکانات اولیه وجود نداشت و برای تمام اردوگاه تنها یک قوطی در اختیار قرار می‌گرفت. وضعیت نظافت نیز بسیار نامناسب بود و کمبود آب و غذا، زندگی در اردوگاه را به مراتب سخت‌تر می‌کرد.

آزادگان از شکنجه‌های مستمر نیز روایت کردند؛ شکنجه‌هایی که به گفته آنان گاهی برای کوچک‌ترین مسائل انجام می‌شد. «برای یک لقمه نان، ده‌ها ضربه شلاق می‌زدند»؛ این جمله بخشی از خاطرات تلخی بود که در این مراسم مطرح شد.

یکی دیگر از آزادگان با اشاره به فشارهای روحی و جسمی دوران اسارت گفت: روزانه سه وعده کتک و شکنجه برای برخی اسرا به امری عادی تبدیل شده بود و گاهی شدت شکنجه به حدی می‌رسید که چهره برخی رزمندگان تغییر می‌کرد و همرزمانشان آنان را نمی‌شناختند.

به گفته آزادگان، بعثی‌ها بارها آنان را مجبور می‌کردند به امام خمینی(ره) توهین کنند، اما آزادگان زیر بار این خواسته دشمن نمی‌رفتند و همین مقاومت، زمینه شکنجه‌های بیشتری را فراهم می‌کرد.

یکی از آزادگان همچنین با اشاره به جشن‌های تحمیلی در اردوگاه‌ها گفت: در مناسبت‌هایی مانند جشن تولد صدام، همه اسرا را جمع می‌کردند و در شرایطی که خودشان با کمبود غذا و امکانات اولیه روبه‌رو بودند، مجبور به حضور در این برنامه‌ها می‌شدند.

یکی دیگر از آزادگان با اشاره به شدت شکنجه‌ها گفت: گاهی آن‌قدر هم‌رزمانشان مورد شکنجه قرار می‌گرفتند که پس از بازگشت به جمع اسرا، حتی دوستانشان نیز قادر به شناسایی آنان نبودند.

حسن آروین، از آزادگان شهرستان رزن، با تأکید بر ضرورت انتقال این خاطرات به نسل امروز گفت: فیلم‌ها و تصاویری که درباره دوران اسارت ساخته شده، در مقایسه با آنچه آزادگان واقعاً تجربه کرده‌اند، قابل مقایسه نیست و بسیاری از این خاطرات باید برای نسل‌های امروز روایت شود.

وی با بیان اینکه بخش زیادی از خاطرات آزادگان به دلیل شدت اتفاقات حتی قابل بیان نیست، خواستار توجه بیشتر به وضعیت روحی و روانی آزادگان شد و اظهار کرد که آثار سال‌های سخت اسارت تنها به دوران آزادی آنان محدود نشده است.

یکی از خواسته‌های مطرح‌شده در این مراسم، برگزاری اردوهای جمعی و زیارتی، به‌ویژه سفر به مشهد مقدس، برای آزادگان بود؛ اردوهایی که علاوه بر جنبه زیارتی، می‌تواند فرصتی برای دیدار دوباره آزادگان با هم‌رزمان و دوستان دوران اسارت باشد.

آزادگان معتقدند دیدار با هم‌رزمان، مرور خاطرات مشترک و قرار گرفتن در جمع کسانی که عمق آن روزهای سخت را تجربه کرده‌اند، می‌تواند در تقویت روحیه این قشر مؤثر باشد و به کاهش بخشی از فشارهای روحی ناشی از سال‌های اسارت کمک کند.

در ادامه این نشست، موضوعی متفاوت نیز از سوی آزادگان مطرح شد. حسن آروین با اشاره به وضعیت رنگ‌آمیزی سرعت‌گیرهای خیابان‌های رزن، خواستار رسیدگی فوری به این موضوع شد و گفت نبود رنگ و مشخص نبودن سرعت‌گیرها می‌تواند برای شهروندان خطرآفرین باشد و حتی موجب آسیب به خانواده‌ها شود.

جواد خانی جوان، دیگر آزاده حاضر در جلسه نیز ضمن بیان خاطراتی از دوران اسارت و تأیید سخنان مطرح‌شده درباره شرایط سخت اردوگاه‌ها، بر ضرورت توجه مسئولان به مطالبات شهری مردم تأکید کرد.

فرماندار رزن نیز پس از طرح این مطالبه، در همان جلسه با شهردار تماس گرفت و خواستار حضور و پاسخگویی وی درباره وضعیت سرعت‌گیرهای شهر و رسیدگی به این مشکل شد.

این مراسم در نهایت تنها یک برنامه تجلیل نبود؛ بلکه فرصتی بود برای شنیدن بخشی از ناگفته‌های مردانی که سال‌ها شکنجه، گرسنگی، تحقیر و دوری از وطن را تحمل کردند و امروز نیز در کنار گرامیداشت خاطراتشان، خواستار توجه بیشتر به مسائل روحی، اجتماعی و مطالبات روزمره خود هستند؛ مطالباتی که نشان می‌دهد قدردانی از آزادگان تنها به برگزاری مراسم‌های مناسبتی محدود نشود و توجه مستمر به نیازهای این قشر نیز بخشی از وظیفه جامعه و مسئولان است.

انتهای خبر/عل