آخرین اخبار

پربیننده ها

تاریخ : 28. مهر 1399 - 11:24   |   کد مطلب: 28241
لغو تحریمهای تسلیحاتی هر چند بر روی کاغذ باشد اما فرصتی است تا صنایع دفاعی ایران با صادرات سلاح به کشورهای دوست و برادر هم به لحاظ مادی منفعت کسب کند و هم با عمل قدرت خود را به کسانی که آرزوی نابودی این سرزمین را می کشند نشان دهد.

 تحریمهای ظالمانه تسلیحاتی ایران پس از ۱۰ سال که به دلیل یکجانبه گرایی و زورگویی طرفهای غربی در پرونده تسلیحاتی ایران اعمال شده دیروز ۲۷ مهر ماه به پایان رسید و فرصتی بسیار مناسب در اختیار صنایع نظامی کشور قرار گرفت تا هم به نوسازی و خرید تسلیحات مورد نیاز بپردازد و هم با حضوری فعال به عنوان یکی از مهمترین تولید کنندگان تسلیحات در جهان شناخته شده و کشور از این حضور دارای انتفاع مادی و هژمونیک شود.

دولت امریکا در ماه های گذشته تلاش فراوانی انجام داد از پایان یافتن این تحریمهای تسلیحاتی در شورای امنیت ملل متحد جلوگیری کند اما با عدم همراهی ولو در ظاهر کشورهای اروپایی و چین و روسیه مواجه شد.

هر چند در طول سالهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی علی رغم آنکه تحریمهای مصوب شورای امنیت در خصوص خرید و فروش اسلحه با ایران وجود نداشت نیز اروپایی ها از فروش سلاح به ایران خود داری کرده اند اما پایان تحریمهای تسلیحاتی هر چند بر روی کاغذ خود بار دیگر حقانیت ملت ایران در مجامع حقوقی که البته با ساختاری ظالمانه شکل گرفت اثبات کرد.

این رویداد از چند بخش قابل تامل و بررسی است.

مسئله نخست آن است که هر چند دولت و حامیان سازش در درون کشور این اتفاق را به عنوان یکی از استدلالهای خود در جهت دفاع از برجام معرفی و آن را یکی از دست آوردهای آن عنوان می کنند اما واقعیت آن است که حتی اگر لغو روی کاغذ تحریمهای تسلیحاتی را یک برد بدانیم اما این برد هیچ نسبتی با آنچه در برجام و اجرای آن بر کشور رفته و از دست داده ایم ندارد.

این یک تحریف بزرگ است که کسانی بخواهند به بهانه لغو تحریمهای تسلیحاتی که البته قبل از این هم برقرار بوده مشکلات و ضعفهای اساسی مذاکرات با غرب و متن ناهمگون برجام را انکار کنند.

نکته دیگر آن است که به گواه وزرای خارجه چین و روسیه بر اساس خواست آنان و نظر موافق طرف های غربی قرار بوده است که بلافاصله بعد از امضای قرار داد برجام این تحریمها لغو شود اما تیم مذاکره کننده ایرانی در اقدامی عجیب بصورت داوطلبانه این تحریمها را پذیرفته است.

برجام به عنوان حاصل مذاکران ایران و دنیای غرب در بعد از پیروزی انقلاب اسلامی همچون تمام مذاکرات و عهدنامه های پیش از آن بار دیگر اثبات چشم طمع اندیشه و تفکر مدرن به سرزمین ایران است و لاغیر.

اگر تا پیش از این قرارداد ۱۹۱۹ یا ۱۹۳۳ میان ایران و غرب به عنوان سندی برای دلیل این طمع به شمار می رفت امروز متن نامتوازن و یک سویه عهدنامه برجام جای این قراردادهای استعماری را در تاریخ گرفته است.

البته باز بیان این نکته لازم است که هیچ کس ادعا نمی کند برجام متنی بدون هیچ سودی برای ایران است همانطور کسی نمی تواند چنین ادعایی حتی در خصوص تعهد استعماری و ننگینی چون دارسی و رویترز داشته باشد بلکه نکته اصلی منتقدین مذاکره هسته ای و تعهد برجام اساس اعتماد به طرف خیانت پیشه غربی و متن یک سویه و غیر قابل دفاع برجام است.

به هر صورت امروز یکی از معدود اتفاقات مثبت مطرح شده برجام حداقل بر روی کاغذ به وقوع پیوسته و جمهوری اسلامی ایران باید تمام ظرفیتهای خود را جهت بهره مندی از این بند برجام به کار گیرد.

در واقع این بند از متن برجام فعلا اصلی بر روی کاغذ است و چکی است که باید نقد شود. صنایع دفاعی ایران امروز به گواه دوستان و دشمنان ایران یکی صنایع پیش رو است و در اغلب مسائل دفاعی و نظامی ایران در بین ده کشور برتر جهان قرار گرفته است.

این فرصتی است تا صنایع دفاعی ایران با صادرات سلاح به کشورهای دوست و برادر هم به لحاظ مادی منفعت کسب کند و هم با عمل قدرت خود را به کسانی که آرزوی نابودی این سرزمین را می کشند نشان دهد.

حبیب میرزایی

انتهای پیام/م

دیدگاه شما

کانال خبری تلگرامی صبح رزن