به گزارش پایگاه خبری صبح رزن از دقایق اولیه روز بیست ودوم بهمن ماه ، مردم در فضای جلوی مسجد جامع رزن تجمع کردند،اما نه برای سکوت، که یک عزم راسخ را فریاد زدند.
موج جمعیت، کوچه‌ها را پر کرد و راه‌پیمایی عظیم مردمی آغاز شد. مسیری که مردم با پای پیاده و گام‌های استوار، آن را به مسیر افتخار تبدیل کردند.

در این میان، چیزی که بیش از هر پدیده‌ای خودنمایی می‌کرد، نه فقط انبوه شرکت‌کنندگان، که عمق بصیرت و دلدادگی بود. دریایی از جمعیت در حالی که تصاویر روشن‌بخش رهبر معظم انقلاب را همچون خورشیدی بالای سر گرفته بودند و پرچم‌های رنگین ایران را در اهتزاز داشتند، با صلابت تمام فریاد «لبیک یا خامنه‌ای» سر می‌دادند. این فریاد، فقط یک شعار نبود؛ پیمانی دوباره بود با آرمان‌های انقلاب و تجدید میثاقی صمیمانه با ولی امر مسلمین است.

حضور باشکوه مردم رزن، تنها یک راه‌پیمایی ساده نبود؛ یک همه‌پرسی تمام‌عیار بود. همه‌پرسی بر سر ارزش‌ها و اصولی که این ملت برایشان هزینه‌های سنگینی پرداخته است. نوجوانان با شور و اشتیاق، پیشکسوتان انقلاب با تجربه و افتخار، و مادرانی که فرزندان خود را برای حفظ این راه تربیت کرده‌اند، همگی در این روز سرنوشت‌ساز، کنار هم صفی به درازای تاریخ ایران تشکیل دادند.

این فقط رزن نبود که تماشایی شد؛ این قلب تپنده ایران بود در یکی از نقاط عشق‌پرور خود. درست است که جمعیت شهر رزن محدود است، اما آن روز، وسعت این جمعیت را باید با معیار دیگری سنجید: معیار عشق و غیرت. رزن دیروز میلیونی بود؛ میلیونی از جنس ایمان، میلیونی به عمق باور. آنجا که «ما می‌توانیم» در جان مردم ریشه دوانده باشد، هر شهر و هر دیاری تبدیل به یک ملت می‌شود. دیروز رزن به جهانیان نشان داد که ایران، یکپارچه یک شهر است، یکپارچه یک ملت، یکپارچه یک خیابان که همه در آن با صلابت به پیش می‌روند.

انتهای خبر/عل